Behrang
28-01-2009, 09:22
افزايش 15 درصدي قيمت بليت هواپيما كه از 23ديماه امسال به مسافران تحميل شده وضعيت گردشگري هوايي كشورمان را با چالشي جدي مواجه كرده است.
در حال حاضر برگزاركنندگان تورها بيشترين آسيب را از اين افزايش قيمت متحمل شدهاند اما در عمل اين مسافران پروازهاي داخلي هستند كه بيش از نرخ پروازهاي خارجي به ازاي هر ساعت – صندلي هزينه ميپردازند.
اين در حالي است كه ظرف سال گذشته دستكم 3بار در تاريخهاي 21 مرداد، 16 مهرماه و 5 ديماه سازمان هواپيمايي كشوري اقدام به اعلام نرخهاي جديد كرده است و مقايسه نرخ بليت هواپيما از اسفند 85 تا ديماه 87 نشان از آن دارد كه افزايشي 50 درصدي به مسافران تحميل شده است.
اما وزير راه و ترابري در پي افزايش اخير قيمتها تاكيد كرده است كه هيچ افزايش قيمتي در اين سالها متوجه مسافران نشده است.
با اين اوصاف بهنظر ميرسد به بهانه واقعي كردن نرخ بليت هواپيما، قيمتهاي غيرواقعي به مسافران تحميل ميشود و اين كار ميتواند سرنوشت گردشگري هوايي داخلي را به شدت تحتتأثير خود قرار دهد و مسافرت با هواپيما را در انحصار قشري خاص از جامعه درآورد و اين در حالي است كه سازمان ميراثفرهنگي، صنايعدستي و گردشگري مدعي تلاش براي همهزماني و همهمكاني كردن سفرها و از آن مهمتر راهاندازي سفرهاي ارزانقيمت بوده است.
بدينترتيب مسافرت به مقاصدي دور نظير سيستان و بلوچستان كه راهآهن هم ندارد عملا از ليست مسافرتهاي عمومي حذف ميشود. به گزارش همشهري، گرچه سازمان تعزيرات حكومتي و سازمان حمايت از مصرفكننده و توليدكننده قصد داشتند با اين اقدام سازمان هواپيمايي كشوري برخورد كنند اما بهنظر ميرسد در نشستي كه دوشنبه شب گذشته بين اين گروهها يعني شركتهاي هواپيمايي، سازمان هواپيمايي كشوري و سازمان تعزيرات حكومتي برگزار شده اين تحميل قيمت به مسافران قطعي شده باشد.
در اين ميان و در آستانه نوروز و در فصل پرمسافر سفر به جنوب كشور كه همگي مسيرهايي طولاني دارند و امكان مسافرت با قطار هم به آنها محدود است آنچه بيش از هر چيز به گردشگري هوايي ايران ضربه ميزند اظهارات غيرواقعي مسئولان صنعت هواپيمايي كشور است.
براي نمونه سعيد حسامي مديرعامل شركت هواپيمايي هما گفته است: « قيمت بليت در دنيا ساعتي 300يورو است اما در ايران حتي با افزايش اخير نيز اين قيمت به ساعتي حدود 35 هزار تومان رسيده و قابل مقايسه با خارج از كشور نيست.»
اين در حالي است كه اساسا قيمت بليت هواپيما در دنيا مقرراتزدايي شده است و شركتهاي هواپيمايي براساس قواعد رقابت، نرخ تعيين ميكنند و ساعتي آن را محاسبه نميكنند.
اما با نگاهي به نرخهاي ابلاغ شده از سوي سازمان هواپيمايي كشوري به شركتهاي هواپيمايي داخلي، ميتوان تحميل قيمت به مردم را به وضوح لمس كرد.
اگر بخواهيم بدانيم در مورد چه موضوعي صحبت ميكنيم بايد نگاهي به نرخ بليتهاي ابلاغ شده براي پروازهاي بينالمللي بيندازيم. براي نمونه بهاي بليت پرواز تهران – كوالالامپور – تهران با متوسط 16 ساعت پرواز 700 هزار تومان است.
قيمت بليت در پروازي نظير تهران – فرانكفورت – تهران با متوسط 11 ساعت پرواز 600 هزار تومان است. قيمت بليت پرواز تهران – دوبي – تهران نيز با متوسط 4 ساعت پرواز 200 هزار تومان و در پرواز تهران – استانبول – تهران با متوسط 7 ساعت پرواز 350 هزار تومان است. با اين حساب ميتوان متوسط هر ساعت پرواز را براي يك صندلي زير 50دلار محاسبه كرد.
گزارش خبرنگار ما از بررسي قيمتهاي ابلاغي با احتساب 15 درصد افزايش حاكي از آن است كه بهطور متوسط هر دقيقه پرواز براي هر صندلي بالاي 710 هزار تومان به مسافران تحميل شده است. بنابراين براي هر ساعت پرواز مسافر پروازهاي داخلي كشورمان بالاي 43هزار تومان حدود 43 دلار بايد پرداخت كند.
البته بايد به اين مبلغ 5 درصد عوارض شهرداري و 2 درصد عوارض فرودگاهي را هم افزود كه در مجموع براي 60 دقيقه پرواز داخلي مسافر حدود 7/46 دلار پول ميپردازد.اين در حالي است كه براي هر ساعت مسافرت به مقصدي چون كوالالامپور مسافر حدود 42دلار ميپردازد.
اما موضوع به همين جا ختم نميشود؛ قيمت سوخت در پروازهاي داخلي براي هر تن 130دلار محاسبه ميشود در حالي كه قيمت بينالمللي سوخت در پروازهاي بينالمللي 750 دلار محاسبه ميشود. به عبارت ديگر دولت براي پروازهاي داخلي 620 دلار در هر تن به شركتهاي داخلي يارانه ميپردازد.
بررسي خبرنگار همشهري دراينباره نشان از آن دارد كه عملا حدود 25 دلار در هر صندلي به درآمد شركتهاي هواپيمايي داخلي افزوده ميشود يعني شركتهاي هواپيمايي در حال حاضر براي هر ساعت پرواز 7/46 دلار از مسافران ميگيرند و حدود 25 دلار هم يارانه سوخت شامل حالشان ميشود كه عملا براي هر يك ساعت پرواز داخلي 7/71 دلار درآمد متوجه شركتهاي هواپيمايي داخلي است در حالي كه براي هر ساعت پرواز خارجي 42 دلار از مسافر گرفته ميشود و مشخص نيست چرا مسافران پروازهاي داخلي بايد چنين هزينه سنگيني را متحمل شوند.
اگر بخواهيد بدانيد چگونه يارانه سوخت متوجه شركتهاي هواپيمايي ميشود بايد به گفته يكي از كارشناسان صنعت هواپيمايي كشورمان استناد كنيم كه بهطور مثال هر هواپيماي توپولوف 150صندلي دارد و براي هر ساعت پرواز 6 تن سوخت مصرف ميكند. در هر ساعت پرواز داخلي 6 تن سوخت يارانهاي دريافت ميكند كه معادل 3 هزار و 720 دلار ميشود كه براي هر صندلي آن حدود 25 دلار ميشود.
با اين وصف مشخص نيست گردشگري داخلي كشورمان با هواپيما قرار است به چه مسيري هدايت شود. اين در حالي كه شركتهاي هواپيمايي داخلي با عقد قرارداد با آژانسهاي فروش بليت بين 10 تا 25 درصد زير قيمت مصوب بليت خود را ميفروشند.
به عبارت ديگر مشخص نيست چرا در چارتر كردن هواپيما شركتهاي هواپيمايي حاضرند با تخفيف 25 درصدي صندلي خود را در اختيار آژانسها قرار دهند ولي براي مسافران عادي چنين رقم گزافي درنظر گرفته ميشود؟
با اين محاسبات بهنظر ميرسد مسافرت هوايي در ايران در هر ساعت پرواز گرانتر از هر ساعت پرواز مسافرت به خارج از ايران به حساب مسافر تمام ميشود. بنابراين در آينده نزديك و بهويژه در نوروز بايد شاهد اتفاقات ناخوشايندي در مسافرتهاي هوايي داخلي باشيم.
در حال حاضر برگزاركنندگان تورها بيشترين آسيب را از اين افزايش قيمت متحمل شدهاند اما در عمل اين مسافران پروازهاي داخلي هستند كه بيش از نرخ پروازهاي خارجي به ازاي هر ساعت – صندلي هزينه ميپردازند.
اين در حالي است كه ظرف سال گذشته دستكم 3بار در تاريخهاي 21 مرداد، 16 مهرماه و 5 ديماه سازمان هواپيمايي كشوري اقدام به اعلام نرخهاي جديد كرده است و مقايسه نرخ بليت هواپيما از اسفند 85 تا ديماه 87 نشان از آن دارد كه افزايشي 50 درصدي به مسافران تحميل شده است.
اما وزير راه و ترابري در پي افزايش اخير قيمتها تاكيد كرده است كه هيچ افزايش قيمتي در اين سالها متوجه مسافران نشده است.
با اين اوصاف بهنظر ميرسد به بهانه واقعي كردن نرخ بليت هواپيما، قيمتهاي غيرواقعي به مسافران تحميل ميشود و اين كار ميتواند سرنوشت گردشگري هوايي داخلي را به شدت تحتتأثير خود قرار دهد و مسافرت با هواپيما را در انحصار قشري خاص از جامعه درآورد و اين در حالي است كه سازمان ميراثفرهنگي، صنايعدستي و گردشگري مدعي تلاش براي همهزماني و همهمكاني كردن سفرها و از آن مهمتر راهاندازي سفرهاي ارزانقيمت بوده است.
بدينترتيب مسافرت به مقاصدي دور نظير سيستان و بلوچستان كه راهآهن هم ندارد عملا از ليست مسافرتهاي عمومي حذف ميشود. به گزارش همشهري، گرچه سازمان تعزيرات حكومتي و سازمان حمايت از مصرفكننده و توليدكننده قصد داشتند با اين اقدام سازمان هواپيمايي كشوري برخورد كنند اما بهنظر ميرسد در نشستي كه دوشنبه شب گذشته بين اين گروهها يعني شركتهاي هواپيمايي، سازمان هواپيمايي كشوري و سازمان تعزيرات حكومتي برگزار شده اين تحميل قيمت به مسافران قطعي شده باشد.
در اين ميان و در آستانه نوروز و در فصل پرمسافر سفر به جنوب كشور كه همگي مسيرهايي طولاني دارند و امكان مسافرت با قطار هم به آنها محدود است آنچه بيش از هر چيز به گردشگري هوايي ايران ضربه ميزند اظهارات غيرواقعي مسئولان صنعت هواپيمايي كشور است.
براي نمونه سعيد حسامي مديرعامل شركت هواپيمايي هما گفته است: « قيمت بليت در دنيا ساعتي 300يورو است اما در ايران حتي با افزايش اخير نيز اين قيمت به ساعتي حدود 35 هزار تومان رسيده و قابل مقايسه با خارج از كشور نيست.»
اين در حالي است كه اساسا قيمت بليت هواپيما در دنيا مقرراتزدايي شده است و شركتهاي هواپيمايي براساس قواعد رقابت، نرخ تعيين ميكنند و ساعتي آن را محاسبه نميكنند.
اما با نگاهي به نرخهاي ابلاغ شده از سوي سازمان هواپيمايي كشوري به شركتهاي هواپيمايي داخلي، ميتوان تحميل قيمت به مردم را به وضوح لمس كرد.
اگر بخواهيم بدانيم در مورد چه موضوعي صحبت ميكنيم بايد نگاهي به نرخ بليتهاي ابلاغ شده براي پروازهاي بينالمللي بيندازيم. براي نمونه بهاي بليت پرواز تهران – كوالالامپور – تهران با متوسط 16 ساعت پرواز 700 هزار تومان است.
قيمت بليت در پروازي نظير تهران – فرانكفورت – تهران با متوسط 11 ساعت پرواز 600 هزار تومان است. قيمت بليت پرواز تهران – دوبي – تهران نيز با متوسط 4 ساعت پرواز 200 هزار تومان و در پرواز تهران – استانبول – تهران با متوسط 7 ساعت پرواز 350 هزار تومان است. با اين حساب ميتوان متوسط هر ساعت پرواز را براي يك صندلي زير 50دلار محاسبه كرد.
گزارش خبرنگار ما از بررسي قيمتهاي ابلاغي با احتساب 15 درصد افزايش حاكي از آن است كه بهطور متوسط هر دقيقه پرواز براي هر صندلي بالاي 710 هزار تومان به مسافران تحميل شده است. بنابراين براي هر ساعت پرواز مسافر پروازهاي داخلي كشورمان بالاي 43هزار تومان حدود 43 دلار بايد پرداخت كند.
البته بايد به اين مبلغ 5 درصد عوارض شهرداري و 2 درصد عوارض فرودگاهي را هم افزود كه در مجموع براي 60 دقيقه پرواز داخلي مسافر حدود 7/46 دلار پول ميپردازد.اين در حالي است كه براي هر ساعت مسافرت به مقصدي چون كوالالامپور مسافر حدود 42دلار ميپردازد.
اما موضوع به همين جا ختم نميشود؛ قيمت سوخت در پروازهاي داخلي براي هر تن 130دلار محاسبه ميشود در حالي كه قيمت بينالمللي سوخت در پروازهاي بينالمللي 750 دلار محاسبه ميشود. به عبارت ديگر دولت براي پروازهاي داخلي 620 دلار در هر تن به شركتهاي داخلي يارانه ميپردازد.
بررسي خبرنگار همشهري دراينباره نشان از آن دارد كه عملا حدود 25 دلار در هر صندلي به درآمد شركتهاي هواپيمايي داخلي افزوده ميشود يعني شركتهاي هواپيمايي در حال حاضر براي هر ساعت پرواز 7/46 دلار از مسافران ميگيرند و حدود 25 دلار هم يارانه سوخت شامل حالشان ميشود كه عملا براي هر يك ساعت پرواز داخلي 7/71 دلار درآمد متوجه شركتهاي هواپيمايي داخلي است در حالي كه براي هر ساعت پرواز خارجي 42 دلار از مسافر گرفته ميشود و مشخص نيست چرا مسافران پروازهاي داخلي بايد چنين هزينه سنگيني را متحمل شوند.
اگر بخواهيد بدانيد چگونه يارانه سوخت متوجه شركتهاي هواپيمايي ميشود بايد به گفته يكي از كارشناسان صنعت هواپيمايي كشورمان استناد كنيم كه بهطور مثال هر هواپيماي توپولوف 150صندلي دارد و براي هر ساعت پرواز 6 تن سوخت مصرف ميكند. در هر ساعت پرواز داخلي 6 تن سوخت يارانهاي دريافت ميكند كه معادل 3 هزار و 720 دلار ميشود كه براي هر صندلي آن حدود 25 دلار ميشود.
با اين وصف مشخص نيست گردشگري داخلي كشورمان با هواپيما قرار است به چه مسيري هدايت شود. اين در حالي كه شركتهاي هواپيمايي داخلي با عقد قرارداد با آژانسهاي فروش بليت بين 10 تا 25 درصد زير قيمت مصوب بليت خود را ميفروشند.
به عبارت ديگر مشخص نيست چرا در چارتر كردن هواپيما شركتهاي هواپيمايي حاضرند با تخفيف 25 درصدي صندلي خود را در اختيار آژانسها قرار دهند ولي براي مسافران عادي چنين رقم گزافي درنظر گرفته ميشود؟
با اين محاسبات بهنظر ميرسد مسافرت هوايي در ايران در هر ساعت پرواز گرانتر از هر ساعت پرواز مسافرت به خارج از ايران به حساب مسافر تمام ميشود. بنابراين در آينده نزديك و بهويژه در نوروز بايد شاهد اتفاقات ناخوشايندي در مسافرتهاي هوايي داخلي باشيم.